Звярнуць увагу грамадства на людзей з абмежаванымі магчымасцямі пастараюцца 4 кастрычніка ў Глыбокім (ПРАГРАМА)

Дабрачыннае каталіцкае таварыства “Карытас” у Гарадскім доме культуры правядзе сустрэчу “Мы разам”, на якой будуць прысутнічаць людзі з псіхічнымі і фізічнымі захворваннямі, іх бацькі і апекуны, валанцёры.

Галоўныя мэты сустрэчы – інтэграваць людзей з абмежаванымі магчымасцямі ў грамадства, не саромецца іх, а таксама заахвоціць людзей да хрысціянскіх каштоўнасцей праз учынкі міласэрнасці.

Пра гэта парталу Край.бай расказала дырэктар парафіяльнага “Карытас” касцёла Святой Тройцы ў Глыбокім Іна Вайцяховіч.

У гэты дзень на мерапрыемстве збяруцца людзі з абмежаванымі магчымасцямі амаль з усёй Віцебскай вобласці. Дапамагаць інвалідам падчас спаткання будуць валанцёры. На сустрэчу таксама запрошаны дырэктар нацыянальнага “Карытас” у Мінску ксёндз Віктар Гайдукевіч і дырэктар “Карытас” Віцебскай дыяцэзіі ксёндз Андрэй Аніскевіч.

10.30-10.45 – з’езд удзельнікаў, урачыстае прывітанне ўсіх прысутных (касцёл Святой Тройцы);

10.45-11.00 – шэсце ад касцёла Святой Тройцы да Гарадскога дома культуры ў суправаджэнні ДАІ;

11.00-13.00 – гульні, конкурсы, пачастункі, прадстаўленне лялечнага тэатра (Гарадскі дом культуры);

11.30-12.10 – круглы стол з удзелам бацькоў, апекуноў асоб з абмежаванымі магчымасцямі, святароў, прадстаўнікоў мясцовай улады, супрацоўнікаў ДКТ “Карытас”, Глыбоцкага тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва, Цэнтра карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі" і іншых. Удзельнікі абмяркуюць, як не абмяжоўваць, не саромецца інвалідаў, як вывесці гэтых людзей у грамадства.

14.00-15.30 – канцэрт, у якім прымуць удзел артысты ГДК і інваліды, якія праспяваюць песні і прачытаюць вершы. Напрыканцы гледачоў чакае “Шоў мыльных бурбалак”.

Мерапрыемства адкрытае, таму паўдзельнічаць у шэсці, конкурах, гульнях, паглядзець канцэрт могуць усе ахвотныя, зазначыла Іна Вайцяховіч.

Даведка: «Карытас» (сaritas) азначае любоў, братэрскую дапамогу і апеку. У канцы 19-га стагоддзя словам «Карытас» нярэдка называлі дабрачынную дапамогу, якую Каталіцкі Касцёл аказваў бедным, самотным і бяздольным.

Узнікненне самой назвы арганізацыі “Карытас” адносіцца да 1897 года, калі нямецкі святар Вертман заснаваў у Фрайсбургу агульнанямецкае аб’яднанне “Карытас”, якому пазней былі падпарадкаваны парафіяльныя аддзяленні.

Пасля Другой сусветнай вайны нацыянальныя арганізацыі "Карытас" дзейнічалі ў многіх краінах, а ўжо ў 1950 годзе пры Ватыкане была створана арганізацыя "Caritas Internationalis", якая аб'яднала ўсе нацыянальныя падраздзяленні. Сёння ў склад Карытас Інтэрнацыяналіс (Caritas Internationalis) уваходзяць 154 нацыянальных "Карытас" са 198 краін свету. У апостальскай сталіцы існуе Папская Рада "Cor Unum" (Адзінае Сэрца), якая займаецца пытаннямі сацыяльнай дзейнасці Каталіцкай царквы. "Cor Unum" мае кансультатыўны статус у міжнародных арганізацыях, а таксама прадстаўлены ў ААН і ў Радзе Еўропы.

На тэрыторыі Беларусі касцёлы на працягу стагоддзяў вялі сваю дабрачынную дзейнасць галоўным чынам праз парафіі і манаскія ордэны, якія займаліся непасрэдна аказаннем дапамогі ўбогім, хворым, інвалідам і сіротам. Больш за 200 ордэнаў у большай ці меншай ступені аказвалі дапамогу ўсім тых, хто жыве ў нястачы. Многія ордэны ўтрымлівалі бальніцы, дзіцячыя прытулкі, дамы для бедных і састарэлых.
http://caritas.by/aboutus/history.

Марына ЖАКАЎКА