Накдаўн ад “Белшыны”

5 чэрвеня, Жодзіна, стадыён “Тарпеда”, 850 гледачоў, суддзя – Дзяніс Шчарбакоў (Мінск), “Тарпеда-БЕЛАЗ” Жодзіна –  “Белшына” Бабруйск – 0:3. Галы: 24 хв. Шрамчанка – 0 :1; 45 хв. Карамушка – 0:2; 55 хв. Сквярнюк – 0:3.

 “Тарпеда-БЕЛАЗ”: Часноўскі, Мельнік, Бурко, Панкавец, Селява, Матвеенка (61 хв. Кібук), Яцкевіч, Максімаў, Васькоў (70 хв. Сярдзюк), Дацэнка, Платонаў( 62 хв. Канцавы).

Першы летні матч аўтазаводцаў, на жаль, працягнуў непрыемную традыцыю, якая склалася ў іх гульнях з бабруйчанамі. Няглелзячы на невялікі агульны перавес у вочных паядынках, нашы землякі на працягу ўжо адзінаццаці год не могуць перамагчы бабруйчан на сваім полі. Апошняя такая вікторыя даціруецца аж 2004 годам. Не стаў выключэннем і гэты чэмпіянат.

А пачанылася ўсё даволі добра для гаспадароў. Яны ўпэўнена прыбралі ініцыятыву да сваіх рук, але далей валодання мячом справа не даходзіла. Госці разумна, разумеючы, што галоўнае – не прапусціць хуткі гол, у абароне прымянілі схему з трыма цэнтральнымі абаронцамі, да таго ж, зцэменціраваўшы трываласць і двума апорнымі абаронцамі. Такая шчыльнасць не дала магчымасці тарпедаўцам гуляць у кароткі пас, а ўзяць ініцыятыву на сябе ніхто не здлоеў. На вялікі жаль, галоўны “рухавік” чорна-белых Вячаслаў Глеб з-за невялікай траўмы, атрыманай у папярэдняй сустрэчы, наогул не трапіў у матчавы пратакол. А ў перадгульнявой размінцы пашкоджанне атрымаў яшчэ і Дзмітрый Шчагрыковіч. Безумоўна, гэта значна зменшыла для Ігара Крыўшэнка варыятыўнасць замен. А тое, што яны неабходны, найбольш нястрыманыя гледачы пачалі нагадваць нашаму трэнерскаму штабу дзесьці на хвіліне пятнаццатай. Стрымаўшы стартавы націск, бабруйчане, як кажуць, пачалі паказваць і сваі зубы. Іх контрвыпады былі больш вострымі, чым у гаспадароў, а на 20 хвіліне яны здолелі выйсці наперад. Прахудзіўся наш левы фланг, дзе мініяцюрны Шрамчанка, знешне велмі падобны на нашага Васькова, аставіўшы з носам нашых абаронцаў, не вельмі моцна, але вельмі дакладна прабіў у бліжні ад Часноўскага вугал. Гэты забіты мяч меў супрацьлеглы для каманд эфект. “Белшына” адчула сябе  ў сваёй талерцы і цяпер яшчэ з лепшым настроем эфектыўна контратакавала. Да таго ж, нашы землякі ўскосна аблегчылі ім гульню, перайшоўшы на далёкія закіды ў спадзяванні на барацьбу на другім паверсе Яцкевіча і Платонава. У такіх мікрадуэлях абаронцы гасцей без вялікіх намаганняў у дзевяці з дзесяці разоў выходзілі пераможцамі. Асабіста ў мяне склалася такое ўражанне, што тарпедаўцы разгубіліся і страцілі ніці каманднай гульні, збіўшыся на індывідуалізм. А госці толькі ўваходзілі ў смак. Яшчэ адным іх аргументаў сталі “стандарты”, якія добра выконваў Галюза. Так, пасля аднаго з кутавых, мяч трапіў у сетку нашых варот, але галоўны арбітр матча справядліва адмяніў гол, зафіксаваўшы парушэнне правіл на Часноўскім. А вось спроба нумар два перад самым свістком на перапынак дазволіла бабруйчанам павялічыць лік.

Падстаў для радасці і ў другім тайме футбалісты нашай каманды сваім прыхільнікам не прадставілі. Наогул, з іх прадуктыктыўных дзяенняў можна ўзгадаць толькі два моцныя, але недакладныя ўдары Яцкевіча і Васькова, магутны стрэл, вярнуўшагася пасля траўмы ў строй, Ігара Бурко і адменны гол Арцёма Канцавога з становішча па-за гульнёй. Згадзіцеся, вельмі мала для каманды, якая гуляе дома і саступае ў ліку. І калі ў нашых нічога не ладзілася, як кажуць у такіх выпадках: усё валілася з рук, то ў белшынаўцаў усё атрымлівалася. Яшчэ за трыццаць хвілін да фінальнага свістка ім удалася добрая і шматкрокавая атака, апафіёзам якой стала трэцяя капітуляцыя Часноўскага. Пасля гэтага падзеі на полі нагадвалі сітуацыю, калі адны ўжо нічога не могуць, а другія – не жадаюць. Гаспадары па інэрцыі працягвалі безвынікова атакаваць, а бабруйчане, перад якімі не ставілася невырашальных задач, паспяхова давялі матч да буйной перамогі, адпра-віўшы такім чынам аўтазаводцаў, калі размаўляць мовай бокса, у накдаўн. У нашай раздявальні пасля гульні доўгі час вісела мёртвая цішыня, але жыццё, нягледзячы ні на што, працягваецца. Хочацца спадзявацца, што тарпедаўцы перажылі ўжо свой чорны дзень і пасля суровай мужчынскай размовы, падрабязнага трэнерскага аналіза і якаснай работы над памылкамі ў нашага клуба пачнецца белая паласа, бо ўжо праз месяц нас чакае старт у Лізе Еўропы.

Дублёры ж парадавалі, атрымаўшы буйную перамогу – 4: 0. Галы на рахунку Чарнухі, Пузевіча, Ліхціна і Кнацько-Штэрка.

Цяпер у чэмпіянаце з-за матчаў зборных невялікі перапынак і наступны свой матч “Тарпеда-БЕЛАЗ” правядзе дома ў сераду, 17 чэрвеня, супраць Мінска. Пачатак у 18.30.

Сяргей Пузанкевіч