Бэтлеемскі агонь заззяе ў святынях

Мы сустрэліся з пробашчам касцёла Фацімскай Божай Маці айцом Міхаілам, каб зноў, як і кожны год, пагутарыць пра надыходзячае Вялікае Свята.

– На гэтым тыдні ў Беларусь прыбудзе Бэтлеемскі агонь. Як стала вядома, з мяжы яго даставяць у Гродна і Мінск, а таксама ў Барысаў, Івянец і іншыя гарады і мястэчкі нашай краіны. Што гэта за традыцыя? Што сімвалізуе агонь з Бэтлеема напярэдадні Свята Божага Нараджэння?

– Вядома дакладна, што 23 снежня Бэтлеемскі агонь каталіцкія скаўты даставяць у мінскую архікатэдру. Урачыстае ўнясенне агню ў архікатэдральны касцёл адбудзецца 23 снежня перад святой Імшой на 10.00. Нашая святыня таксама не будзе пазбаўлена гэтай радасці. 23 снежня на пачатак святой Імшы а 11.00 і ў наш касцёл скаўты ўрачыста прынясуць агонь з Бэтлеема.

Бэтлеемскі агонь аб’ядноўвае не толькі жыхароў розных краін, але і прадстаўнікоў розных веравызнанняў: ён трапіць як у каталіцкія, так і праваслаўныя святыні Беларусі.

Цудоўную перадкалядную традыцыю – распаўсюджванне Бэтлеемскага агню – распачалі ў 1986 годзе ў аўстрыйскім горадзе Лінц. Першапачаткова яна планавалася як акцыя ў перыяд калядных святаў з мэтай падтрымкі дзяцей-інвалідаў і ўсіх, хто патрабуе дапамогі і ўвагі. Гэтую высакародную справу адразу ўзялі ў свае рукі еўрапейскія скаўты.

Кожны год аўстрыйскія скаўты бяруць агонь ў месцы нараджэння Езуса Хрыста ад нязгаснай лампады ў базыліцы Нараджэння Пана ў Бэтлееме і дастаўляюць яго самалётам у Аўстрыю. Пасля ўрачыстасцяў у катэдральным касцёле ў Вене агонь перадаецца ў іншыя краіны.

Бэтлеемскі агонь міру запальвае дзіця, якое мае асаблівую гісторыю жыцця. На гэты раз ім стаў 11-гадовы хлопчык Хадэр Балут з арабскай хрысціянскай сям’і з Бэтлеема.

– У сваім жыцці мы занадта часта засяроджваемся на бытавой сферы. Для сустрэчы такога вялікага дня, як Свята Божага Нараджэння гэтага недастаткова. Яму папярэднічае час Адвэнт (гэтае слова азначае «чаканне»). Менавіта ў гэты час мы асабліва разумеем блізкасць прыходу Езуса Хрыста і тое, у чым заключаецца гэта чаканне: у падрыхтоўцы свайго ўнутранага свету. Адна з асаблівасцяў Каляднага паста ў касцёле – ранняя, ранішняя імша, прысвечаная Маці Божай, якая і нарадзіла Езуса Хрыста. А з самай раніцы ўсе думкі звяртаючы да Бога, знаходзячы час, асабліва ў гэтак ранні час сутак, для малітвы, мы і рыхтуем сваё сэрца для сустрэчы з Богам. Кожны хрысціянін, рыхтуючы сваё сэрца, адкрывае яго на патрэбы іншых людзей. У гэтай падрыхтоўцы на першым месцы заўсёды стаяць канкрэтныя ўчынкі, стыль жыцця, і без гэтага чалавек не можа быць каталіком да канца. Ён павінен не проста ведаць, як жыць па-хрысціянску, але і жыць так. Рыхтуючыся да Свята Божага Нараджэння, спрабуем рыхтавацца і практычна, і духоўна, каб гэтая сустрэча была бліжэй да вучэння Хрыста, каб само жыццё было як мага бліжэй да гэтага навучання.

– Які элемент у святкаванні Божага Нараджэння Вы адзначылі б асаблівым чынам?

– Неад’емным момантам Божага Нараджэння з’яўляецца вігілійная вячэра. Яна папярэджвае галоўную літургію – Пастэрку, якая адбываецца апоўначы з 24 на 25 снежня. У час гэтай вячэры, па магчымасці, уся сям’я збіраецца разам, каб падзяліцца аплаткамі (белы прэсны хлеб) і скласці ўзаемныя святочныя пажаданні. Атмасферу шчырасці і святочнасці ўзмацняе праўда, што ў гэтую ноч нарадзіўся Хрыстус і Ён прысутны сярод нас. Божае Нараджэнне заўсёды стварае атмасферу сямейнага цяпла, паколькі наш позірк скіраваны на святую сям’ю.

– Што Вы хацелі пажадаць тым, хто далёкі ад традыцыйнага, глубока рэлігійнага перажывання святаў Божага Нараджэння?

– Ніколі няпозна распачаць шукаць Бога. Тых, хто ставіць пытанні адносна веры, задумваецца над правільным спосабам перажывання Божых святаў, я запрашаю на начную літургію – Пастэрку, якая па традыцыі адбудзецца ў нашым касцёле а поўначы з 24 на 25 снежня, каб акунуцца ў атмасферу задумы, разважанняў і малітвы.

Лілія АЛЯХНОВІЧ