РЕСПУБЛИКАНСКИЙ КОНКУРС ЭСТРАДНОЙ ПЕСНИ «ЭДЕЛЬВЕЙС»

— Мы абедзве ўпершыню пабывалі на такім салідным конкурсе. Уражвала літаральна ўсё: і шматлюдная  гаманкая сталіца, і прыгожы будынак тэатра, дзе праходзіў конкурс, і сцэна, на якой выступала столькі мэтраў эстрады і з якой быў дадзены гонар паказваць сваё выканаўчае майстэрства нам, самадзейным артыстам. Многім — з правінцыяльных гарадкоў і вёсак і, як мы ўжо сказалі, упершыню. Нам здавалася, што ўсё гэта адбываецца ў прыгожым каляровым сне і зусім не з намі…

Вядома ж, хваляваліся, перажывалі. Хацелася выступіць годна, не падвесці ні свае калектывы, ні нашу грамадскую арганізацыю, ні наш раён, ні вобласць, ні землякоў. Зрэшты, нават славутым артыстам уласціва такое пачуццё асаблівага хвалявання, што адольвае чалавека перад кожным выхадам на сцэну да свайго ўважлівага гледача і журы.

  У першы дзень праводзілася конкурсная праграма. На сцэну адзін за адным выходзілі яе ўдзельнікі з розных абласцей нашай краіны. У зале несупынна гучалі шчырыя апладысменты выканаўцам: вакол панавала надзвычай цёплая, добразычлівая атмасфера. Кожны з удзельнікаў конкурсу, згодна з яго ўмовамі, выконваў па дзве песні, адну з іх —  на беларускай мове. (Алена Купрэвіч  — “Птушку Ганцавіч”, а Марыя Дабралінская — “Смачны мёдзік”. — Заўвага М. Шч.). Выбіралі, вядома ж, тыя, што блізкія сэрцу па зместу, па выказаных у іх пачуццях. Пачынаеш спяваць — і дрыготкае хваляванне спакваля спадае, ты душой — разам з песняй, дзесьці далёка-далёка… У рэчаіснасць вяртаюць гучныя апладысменты. І ўжо замест трывогі і хвалявання — па-дзіцячы чыстая, светлая радасць, задавальненне. Бо хто ж з тых, хто любіць песню і выступае на правінцыяльнай сцэне, не марыць у душы пра такую, на якую трапілі мы.

Шчыра скажам: удзельнічалі ў конкурсе дзякуючы асаблівай падтрымцы нераўнадушных людзей, якія акружаюць нас. Старшыня праўлення раённай арганізацыі ГТ “БелТІЗ” Л. В. Сергіеня  ўгаварыла прыняць удзел у абласным конкурсе, падбадзёрвала, суправаджала нас і ў Брэст, і ў Мінск, была для нас як клапатлівая маці. Усямерна падтрымлівалі нас начальнік аддзела культуры райвыканкама І. І. Стральцова, дырэктар ГДК І. А. Гурская, спецыялісты І. Б. Марцінкевіч, А. С. Занька і ўвесь калектыў метадычнага аддзела, кіраўнік эстраднай студыі “Правінцыя” В. С. Багроў, дырэктар кінатэатра “Маладосць” В. У. Быковіч, работнікі ЦБС, прадпрымальнік Г. Т. Чумакова, калегі, родныя. Мы і на адлегласці адчувалі іх падтрымку. А калі ведаеш, што там, дома, за цябе шчыра перажываюць, намнога лягчэй адольваць любыя выпрабаванні. Дзякуй вам, дарагія землякі!

З дыпламантамі сустракалася

Марыя ШЧАЎКУН.