Увесь гістарычны працэс шапавальства можна будзе пабачыць у Дрыбінскім гісторыка-этнаграфічным музеі

Урачыстае адкрыццё адноўленага музея адбудзецца ўжо ў наступным месяцы. Пасля рэканструкцыі ён значна памяняе свой твар. Дагэтуль тут усяго было па трошкі, і толькі адна зала прысвячалася шапавальству. Але для промыслу, які прызнаны нематэрыяльнай гісторыка-культурнай каштоўнасцю Беларусі, гэта вельмі мала, палічылі тут, і вырашылі больш дэталёва паказаць усё, чым ганарыцца раён. Стварыць умовы для захавання самабытнага духу старадаўняга рамяства дапамагла дзяржпраграма «Культура Беларусі». Ужо зроблены мантаж драўляных канструкцый і поўным ходам ідзе напаўненне памяшканняў экспанатамі.

- У адным з іх мы вырашылі ўзнавіць побыт сялянскай шапавальскай сям’і, дзе можна будзе прасачыць этапы апрацоўкі воўны, паглядзець, як жылі шапавалы, у што апраналіся, - расказваедырэктар музея Жанна Клімава. - Другая зала распавядзе пра тое, як развіваецца промысел сёння і што такое катрушніцкі лемезень. Трэцяя - наглядна прадэманструе наш кірмашовы гандаль. Выдумляць нічога не прыйдзецца, бо наш фестываль народнай творчасці, народных промыслаў і рамёстваў «Дрыбінскія таржкі» працягвае былыя традыцыі. У нашым музеі таксама можна будзе пабачыць вырабы сучасных майстроў, рэчы, зробленыя рукамі выхаванцаў узорнага дзіцячага аматарскага аб’яднання «Катрушнік». А каб сваіх герояў кожны ведаў у твар, адкрыем так званую дошку гонару, дзе размесцім фота майстроў.

- Такога музея вы дакладна нідзе  не пабачыце, - запэўнівае намеснік старшыні Дрыбінскага райвыканкама Дзмітрый Пімашэнка. - Менавіта ў нашым раёне ўзнік катрушніцкі лемезень, які захаваўся па сёння разам з традыцыямі старадаўняй шапавальскай школы. Для нас гэта гонар і адметнасць Дрыбінскага раёна. Прыемна, што мы ўяўляем цікавасць нават за межамі краіны. Навукоўцы з Расіі прыязджалі да нас для больш дэталёвых даследаванняў. І таксама былі ўражаны.

“Звязда”