Лідскі замак: самая кепская рэстаўрацыя ў свеце

Вы ўсё яшчэ думаеце, што аднаўленне помнікаў гісторыі беларускімі “рэстаўратарамі” гэта добра? Добра, можна дараваць танныя шклопакеты ў Міры і цыбульну-вежу ў Нясвіжы . Але дараваць жалезабетон і цэглу “па ГОСТу”, выкладзеныя малпамі з першых курсаў будаўнічых каледжаў я не магу, расказвае manuel на старонках vandrouka.by. Аўтар папярэджвае, што пасля такой рэстаўрацыі вочы трэба мыць з мылам.

Прыгожа, акуратна, міла выглядае замак:

Пакуль не пачынаеш прыглядацца:

Можа ўнутры пастараліся рэстаўратары? Вядома! І пачалі яны з касы. Як бачна, для працы ў касе патрэбныя навыкі продажу Суперлато ў любую пару года:

І калі ў Еўропе Вам дадуць унікальны квіток з гісторыяй замка (ці хаця б яго малюначкам) — то тут вам дадуць звычайны чэк з лічбамі, накшталт «5500. Дзякуй, што хоць не ад рукі напісаны.

Спадзяюся, экспазіцыя парадуе. Як яна можа не радаваць, калі вядуць да яе дзверы, падпёртыя камянямі. Напэўна, выпалі з сцяны замка:

А на першы паверх вядзе выдатна стылізаваная лесвіца. Праўда, без парэнчаў.

Экспазіцыя нагадала краязнаўчы куток у школьным музеі. Не маю ўяўлення, як яны абышліся без народнага кутка, наканечнікаў і артэфактаў Вялікай Айчыннай вайны:

Свечкі — не атрыбут, на выкананне 3-й дырэктывы. У замку вельмі цёмна:

Канчаткова узнаўляе атмасферу мапа за 6 тысяч беларускіх рублёў у бярозавай кары:

Як гаворыцца, пабудавалі без адзінага цвіка:

У замку выкарыстаны вопыт афармлення інтэр’ераўМирскага замку:

Добра, можа пасля таго, як прагуляюся па сценах замка, у мяне атрымаецца гэта разбачыць назад. Хоць і тут пашкадавалі трохі марылкі для атмасфернасці, а падлога, мабыць, застаўся ад будаўнічых лясоў:

Як бачна, не ўсюды хапіла сцяжкоў:

Звярніце ўвагу на гэтыя цудоўныя аконныя праёмы. Карціна: «усе беларускія муляры з’ехалі ў Расію»:

Напэўна, такі замак прастаіць яшчэ тысячу гадоў:

Будаўнікі з разуменнем і адказнасцю паставіліся да выканання задачы, раствора не шкадавалі:

Хоць некаторыя цагліны, пры жаданні, можна забраць на сувеніры:

За тысячу гадоў тэхналогія будаўніцтва скляпенняў была страчана:

Будаўнікі не забыліся пра вентыляцыю. Хаатычную, якая нічым не заканчваецца. Будзем спадзявацца, камусьці хапіла на дачу:

Зразумела шкада, што кіраўнікі праекта не адрозніваюць адценні чырвонага:

Месцы, дзе фантазіі не хапіла, проста забетанавал