Як абараніцца ад менінгіту

Памыляюцца тыя, хто лічыць, што менінгіт можна падхапіць, калі не апрануць зімой шапку. Канечне, галаўны ўбор у халады неабходны, але ж прычына хваробы — вірусы і бактэрыі. Усё ж пераахалоджання трэба пазбягаць, каб не спра­вакаваць аслабленне імунітэту.

Галоўнае правіла пры менінгіце — тэрміновая шпіталізацыя. Без сво­ечасовай медыцынскай дапамогі хворы можа паз­бавіцца слыху або зроку, нават загінуць.

Найбольш частымі сімптомамі менінгіту з’яўляюцца павышэнне тэмпературы цела, вель­мі моцны галаўны боль, ірвота, боль у вачах, пасіненне насагубнага трохвугольніка, неўспры­мальнасць яркага святла і моцных гукаў. Таксама могуць узнікаць скава­насць мышцаў шыі (хво­ры не можа дацягнуцца падбародкам да ключы­цы), санлівасць, сып на скуры, боль у суставах або мышцах, сутаргі, у цяжкіх выпадках — галю­цынацыі, страта прытом­насці.

Прычыны. На менінгіт (запаленне мазгавых аба­лонак) часцей хварэюць дзеці, асабліва да 5 га­доў, — яны складаюць 70 працэнтаў захварэўшых.

Менінгіт бывае вірус­ным і бактэрыяльным, рэдка яго развіццё вы­клікаюць грыбкі і прас­цейшыя. Вірусны мае вялікую колькасць уз­буджальнікаў і сустра­каецца часцей, але, як правіла, лягчэй вылечва­ецца.

У бактэрыяльна­га (гнойнага) менінгіту ўзбуджальнікаў такса­ма нямала. Сярод іх — менінгакокі, пнеўмакокі, гемафільная палачка тыпу b, стрэптакокавыя бактэрыі групы Б. Такі від захворвання мае больш выражаныя сім­птомы і прыводзіць да небяспечных ускладнен­няў.

Менінгіт можа раз­вівацца і паўторна, як ускладненне, якое ўзнікла ў выніку іншай хваробы, напрыклад, эпідэмічнага паратыту (свінкі), тубер­кулёзу, клешчавога энцэ­фаліту, хваробы Лайма, энтэравіруснай інфекцыі, сіфілісу.

Заразіцца менінгітам можна рознымі шляхамі. Напрыклад, паветра­на-кропельным. Нярэд­ка дзеці падхопліваюць менінгіт праз брудныя рукі. Узбуджальнік інфек­цыі можа ўтрымлівацца ў вадзе і прадуктах харча­вання.

Прафілакты­ка. Лепшая ахова — прышчэпкі ад пнеўма­кокавай, гемафільнай і менінгакокавай інфекцый, іншых захворванняў, якія могуць выклікаць запа­ленне мазгавых абало­нак. Таксама неабходна з ранняга ўзросту пры­вучаць дзяцей да гігіены, заўсёды мыць рукі пасля наведвання туалета і пра­гулкі, перад ежай.

Пажадана пазбя­гаць кантактаў з хворымі. Асабліва засцерагаць маленькіх дзяцей — ва ўзросце да 9 месяцаў, паколькі прышчэпка ад менінгакокавай інфекцыі робіцца не раней за гэты ўзрост.

Ну, і, канечне, неабход­на павышаць імунітэт дзі­цяці: наладзіць правіль­нае харчаванне, багатае бялкамі і вітамінамі, за­гартоўваць арганізм і занімацца фізкульту­рай.

Дапамога. Асноўнае правіла, якое дапамагае папярэдзіць небяспеч­ныя, а часам і фатальныя наступствы хваробы, — як можна хутчэй звярнуц­ца да ўрача. Большасць сімптомаў менінгіту лёг­ка зблытаць з сімптомамі грыпу і ВРВІ. Гэта небяс­печнае захворванне можа працякаць нетыпічна. За­непакоіць павінны такія сімптомы:

манатонны плач у груднічка, выбуханне це­мечка на фоне павыша­най тэмпературы;

млоснасць, ірвота;

любы сып пры павы­шанай тэмпературы;

сутаргі мышцаў;

вельмі моцны галаўны боль, які ўзнік на фоне высокай тэмпературы або якога-небудзь ін­фекцыйнага захворвання (грып, свінка, вятранка, адзёр, энтэравірус, гер­пес);

блытаніна або страта прытомнасці.

Нават пры самым ма­лым падазрэнні на хваро­бу неабходна выклікаць хуткую дапамогу. Ні ў якім разе не адмаўляйцеся ад шпіталізацыі! У стацыяна­ры бальніцы правядуць дэталёвае абследаван­не дзіцяці, арганізуюць найбольш эфектыўнае ўнутрывеннае лячэн­не. Усё гэта паскорыць працэс выздараўлення і дазволіць папярэдзіць ускладненні.

Аляксандр ЗУЙКЕВІЧ,

памочнік урача-

эпідэміёлага

Ганцавіцкага

раённага цэнтра гігіены і эпідэміялогіі.