РАСПАД…

Але, на жаль, праблема ўзаемаадносін бацькоў і дзяцей застаецца актуальнай ва ўсе часы, на любым адрэзку гісторыі. І мы зараз не станем зноў гутарыць аб гора-бацьках, што пакідаюць на волю лёсу дзяцей, якія потым трапляюць у інтэрнат або становяцца прыёмнымі. Паглядзім на другі бок медаля, які, мабыць, намнога страшнейшы…

Адміністрацыйныя справы ў адносінах парушальнікаў, якія пагрэбавалі прынцыпамі маралі і абразілі або паднялі руку на сваіх бацькоў — з’ява нярэдкая нават для такога невялікага гарадка як Ганцавічы. Усяму віной — алкагольная залежнасць “дзетак”. Прыводзіць статыстыку за вялікі перыяд часу па колькасці ўзбуджаных крымінальных спраў такога роду — марудна і доўга, а таму мы ўзялі адрэзак часу ў два тыдні.

21 красавіка гэтага года, Дзмітрый Балашэнка з Ганцавіч у 23.30 у стане алкагольнага ап’янення ўчыніў скандал з бацькам, абражаў яго, выказваўся нецэнзурнымі словамі ў адрас пажылога чалавека.

23 красавіка ў 6 гадзін раніцы ганцаўчаніна Анатоля Лыншу, 1979 года нараджэння, абурыла тое, што матуля не дала яму грошай на выпіўку. За гэта Лынша нават спрабаваў выгнаць жанчыну з хаты, не гаворачы аб тым, якія словы прагучалі ў яе адрас.

29 красавіка Дзмітрый Берташ з горада Ганцавічы, 1983 года нараджэння, учыніў вячэрні “прафілактычны” скандал свайму бацьку, абражаючы яго. Але гэтага гора-сынку аказалася мала, і тады ён пачаў штурхаць чалавека, які выгадаваў яго, у грудзі.

Мікалай Мініч, 1986 года нараджэння, з вёскі Агарэвічы, таксама ўчыніў “свята” сваім бацькам на Першамай. А 12 гадзіне ночы ён, будучы п’яным, разбудзіў бацькоў і без ніякай на тое прычыны пачаў скандаліць з матуляй: хапаў за рукі, пагражаў фізічнай расправай, выказваў у яе адрас нецэнзурныя словы. На абарону жанчыны выступіў бацька Мікалая, які паспрабаваў супакоіць усхадзіўшагася сына, але зрабіць гэта, без умяшальніцтва супрацоўнікаў міліцыі аказалася цяжка.

Такія ж меры “выхавання” бацькоў выкарыстаў і Яўген Хандрыка з Любашава, 1981 года нараджэння. Ён 2 мая вечарам пачаў скандаліць з матуляй з-за таго, што жанчына не хацела выпускаць яго з хаты: баялася, перажывала, што ён п’яны. Такі клопат Хандрыка ўспрыняў агрэсіўна, паспрабаваў выгнаць маці з хаты, абражаючы яе нецэнзурнымі словамі. На шчасце, за жанчыну заступіўся яе муж, бацька Яўгена.

3 мая ў 16.00 Валерый Рулінскі, 1964 года нараджэння, з вёскі Чудзін, дома выпіваў са сваёй былой жонкай. Яму не спадабалася, што іх “сямейную” ідылію парушыла сваім візітам маці, а таму Рулінскі не прыдумаў нічога лепшага, як пачаць скандал з пажылой жанчынай і выгнаць яе з хаты. Матуля дэбашыра, адчуўшы, што гора-сынок можа ў злосці стукнуць яе, пайшла з хаты да сястры, дзе, па сваім прызнанні, начавала ўжо не першы раз, з-за агрэсіўнага характару п’янага Валеры. Як расказала сама жанчына супрацоўнікам РАУС, яна вельмі баіцца заставацца дома ноччу адзін на адзін з родным сынам…

Усе парушальнікі неаднаразова прыцягваліся да адміністрацыйнай адказнасці, усе злоўжываюць алкаголем. Большасць — беспрацоўныя.

14 дзён. 6 адміністрацыйных спраў у адносінах дзяцей, якія зневажаюць сваіх бацькоў. Геаграфія — увесь раён. Трагедыя каласальнага характару, бо большасць выпадкаў застаюцца без законнага пакарання. Для бацькоў іх дзеці — заўсёды ахвяры, заложнікі абставін, якім у жыцці не пашанцавала. Яны заўсёды стараюцца апраўдаць нашчадкаў: п’е — проста слабы характар, не працуе — не знайшоў сябе ў жыцці, скандаліць — празмерна эмацыянальны. Але мала хто задумваецца, наколькі гэта па-дзікунску і не па-чалавечы, падымаць руку або абражаць тых, хто даў жыццё, тых, хто не спаў начамі, прыслухоўваючыся да кожнага дзіцячага руху. Бо з’ява праяўлення насілля ў адносінах да бацькоў, на жаль, сёння справа звычайная. Як кажуць, самая гнюсная няўдзячнасць — гэта няўдзячнасць дзяцей да бацькоў.

На жаль, не кожны разумее, што мама і тата не вечныя, і трэба зрабіць так, каб з нябёсаў яны глядзелі на сваіх дзяцей, плачучы ад шчасця, а не ад сораму.

Ксенія ЛУЦКО.