І людзі скажуць “дзякуй”

Надоечы калега дзеліцца сямейнымі імгненнямі-падзеямі: “Учора такі смачны хлеб быў у продажы, што не толькі мы, дарослыя, але і нават нашы дзеці елі яго “без нічога”. Высокая, духмяная, светлая, як сонца, буханачка разышлася літаральна за вечар”. “А хіба наш  хлеб бывае інакшым?” — уступіла ў размову яе напарніца.

 У гэтым сустрэчным кароценькім адказе-сцвярджэнні прагучала найвышэйшая станоўчая адзнака прадукцыі ганцавіцкіх хлебапёкаў яе пастаяннымі спажыўцамі. І, вядома ж, гонар за землякоў.

А ганарыцца і праўда ёсць чым. Не злічыць тых высокіх узнагарод за якасную прадукцыю, атрыманых калектывам хлебазавода за час яго існавання. Кожны год да ўжо атрыманых дыпломаў і грамат далучаюцца новыя. Вось і сёлета прадпрыемства прымала ўдзел у дзвюх намінацыях конкурсу “Рэспубліканскі агляд якасці хлебабулачных і кандытарскіх вырабаў “Ласунак-2014” і за хлеб “Жніца залатая новы” атрымала залаты медаль, а за вырабы кукурузныя “Забава” — гран–пры. Дарэчы, “Забава” лічыцца на сённяшні дзень лепшым вырабам у рэспубліцы сярод аналагічных яму, што выпускаюцца ў Мінску, Гомелі і іншых гарадах, у тым ліку і прыватнымі прадпрыемствамі.

Сёлетнія ўзнагароды ў чарговы раз даказалі, што і ў правінцыяльных гарадках  працуюць залатых рук майстры, што яны годна могуць сапернічаць з хлебапёкамі краіны і, самае галоўнае, радаваць спажыўцоў якаснай прадукцыяй. Якасць — вось тое залатое зерне, якое ляжыць у аснове папулярнасці ганцавіцкага хлеба і кукурузных палачак “Забава”, іх прызнання спажыўцамі. Гэта і ёсць тая  “характэрная адзнака, істотная ўласцівасць, якая адрознівае адзін прадмет ад другога”, дадзеная слову якасць разам з іншымі яго значэннямі ў тлумачальным слоўніку.

Што трэба для таго, каб, скажам, хлеб, выпечаны па адной і той жа рэцэптуры, тэхналогіі, сыравіне, набыў тую істотную ўласцівасць, якая вылучыць яго? На думку тэхнолага хлебазавода Марыі Якубюк, перш-наперш — адказныя адносіны людзей да сваіх абавязкаў, шчырая зацікаўленасць працуючых на прадпрыемстве ў агульных справах калектыву і абавязкова — пачуццё ўласнай годнасці. Сапраўды, гэтае пачуццё не дазволіць чалавеку выконваць сваю справу абы-як. А значыць, у ім пастаянна будзе жыць наватар, творца — своеасаблівыя рухавікі мар, задумак і здзяйсненняў чалавека-працаўніка. Менавіта яны жывуць у душы Марыі Якубюк, якая ўзначальвае работу лабараторыі, працуе на хлебазаводзе вось ужо трыццаць гадоў і ўвесь час дбае разам з калегамі, кіраўніцтвам прадпрыемства не толькі аб пашырэнні асартыменту выпускаемай прадукцыі, але і аб яе якасці. Менавіта з лабараторыі пачынаецца шлях хлеба да спажыўцоў. Тут распрацоўваюцца новыя тэхналогіі, пільна сочаць за якасцю выпускаемай прадукцыі, за навінкамі сваіх калег з іншых хлебазаводаў краіны, скрупулёзна вывучаюць попыт пакупнікоў, словам, трымаюць руку на пульсе часу. На прадпрыемстве  ўкаранёна і дзейнічае сістэма бяспекі выпускаемай прадукцыі, а гэта значыць, што нам, спажыўцам,  даецца гарантыя на выкарыстанне прадукцыі, бяспечнай для здароўя. І ў аснове гэтай гарантыі — уклад усіх, хто працуе на гэтым прадпрыемстве, працуе шчыра, з душой. “А інакш і нельга, — сцвярджае Марыя Сцяпанаўна і дае сціплую, але трапную, гаворачую пра многае, ацэнку рабоце калег: — Вы бачылі, як “расце” хлеб? Гэта ж жывы арганізм, і да яго трэба адносіцца пяшчотна, з любоўю”. А гаворачы больш афіцыйнай мовай — якасна. Ды не толькі, выпускаючы хлеб — на любым рабочым месцы і ў любой сферы. І хаця цяпер зніклі з этыкетак розных вырабаў вядомыя ў савецкія часы сімвалы якасці — спецыяльныя значкі, гэта не значыць, што якасць не ў цане. Самая найлепшая рэклама яе — людскія водгукі, іх шчырае “дзякуй” і, вядома ж,  попыт на прадукцыю і паслугі.

Менавіта якасць была і застаецца той галоўнай меркай, якая вызначае яшчэ адно яе значэнне, дадзенае ў тлумачальным слоўніку — “ступень прыгоднасці, вартасці чаго-небудзь”. І згодна з якой таксама варта было б меркаваць аб прафесіяналізме чалавека, ацэньваць яго работу, у тым ліку і ў грашовым эквіваленце…

Марыя ДЗЁМІНА.