Невырашальных праблем няма

У рэдакцыю раённай газеты “Савецкае Палессе” патэлефанавалі дзве жанчыны. Пытанні тычыліся сістэмы аховы здароўя. Карэспандэнт “СП” Галіна Пупач пераадрасавала іх галоўнаму ўрачу УАЗ “Ганцавіцкая ЦРБ” Вадзіму Сашко.

Жыхарка вёскі Дзяніскавічы, інвалід ІІ групы, скардзілася на тое, што прыём урача-неўролага вядзецца ў нязручны час для людзей, якія пражываюць у сельскай мясцовасці. Жанчына расказвала, што амаль усе маршрутныя аўтобусы прыбываюць з вёскі ў горад каля васьмі гадзін раніцы. Урач пачынае прыём толькі з дванаццаці гадзін. Вярнуцца дадому дзённым рэйсам ніяк не паспяваеш, таму прыходзіцца чакаць сямі гадзін вечара. Такім чынам, хвораму чалавеку трэба правесці ў горадзе палову сутак. А ці нельга было б пайсці на тое, каб прыём вёўся раніцай?

Вадзім Сашко: “Пытанне жанчыны канструктыўнае, яно прымусіла зрабіць аналіз сітуацыі і вынесці пэўныя рашэнні. Таму, пачынаючы з 23 кастрычніка, прыём хворых будзе ажыццяўляцца ўрачом-неўролагам Кірылам Марушчанкам з 808 да 10 гадзін раніцы, для пацыентаў, якія пражываюць у сельскай мясцовасці. У другой палове дня прыём будзе арганізаваны для жыхароў горада”.

Жыхарка горада Ганцавічы ў тэлефоннай размове расказала аб тым, што болей за 18 гадоў мае дыягназ “бранхіяльная астма”. Па словах жанчыны, у паліклініцы ёй не даюць накіравання ў Рэспубліканскую бальніцу спелеалячэння, маўляў, вялікая чарга.

Вадзім Сашко: “У чарзе на атрыманне накіраванняў па стане на 01.10.2017 года знаходзіцца 29 чалавек. На ўлік хворых з бранхіяльнай астмай пастаўлены 167 чалавек. 6 — 8 пуцёвак атрымлівае УАЗ “Ганцавіцкая ЦРБ” на працягу года, і таму забяспечыць імі ўсіх жадаючых магчымасці няма. Аднак, калі ёсць сур’ёзныя паказанні, безумоўна, пытанне можа быць вырашана станоўча. Як галоўны ўрач, магу хадайнічаць перад абласным упраўленнем аховы здароўя аб тэрміновым выдзяленні накіравання на лячэнне. Думаю, што адмовы з боку калег з вобласці не будзе”.

P.S. На развітанне Вадзім Сашко ад імя адміністрацыі бальніцы і сябе асабіста выказаў словы ўдзячнасці тым, хто неабыякавы да праблемных пытанняў у сістэме аховы здароўя раёна, хто разумее, што вырашыць іх можна на месцах.