Каму — клубніцы, каму — чарніцы…

— Штогод да нас прыязджаюць прадпрымальнікі з Літвы, Латвіі і Польшчы, — расказвае вядучы таваразнаўца Ганцавіцкага райспажыўтаварыства Алег Бышнеў. — Яны ахвотна набываюць чарніцы ў замарожаным выглядзе.

Бадай, адзін з самых ураджайных сезонаў прыйшоўся на 2012 год. Тады мясцовыя кааператары закупілі ў насельніцтва 160 тон чарніц. А вось летась значную шкоду ягаднікам нанеслі майскія замаразкі. Адсюль і несуцяшальны вынік. Удалося нарыхтаваць гэтых лясных ягад толькі 57 тон.

Ураджайнасць чарніц залежыць ад многіх фактараў. Аднак для ганцаўчан галоўнае — цана на іх і магчымасць сабраць тое, што вырасціла прырода-матухна. Праўда, камары дакучаюць ды і справа не такая ўжо і лёгкая. Затое які стымул! Летась нарыхтоўшчыкі плацілі за кілаграм чарніц да 33 тысяч рублёў. Увішныя і руплівыя займелі адчувальны дадатковы заробак. Лясную ж ягаду вырошчваць не трэба — толькі не лянуйся, акуратна зрывай у вядзерца.

Чарнічны сезон, які абяцае быць больш шчодрым за леташні, толькі “рыхтуецца” да старту. Тым часам многія ганцаўчане наведваюць суседні Лунінецкі раён. Зараз тут у поўным разгары клубнічны сезон. Духмяныя чырвоныя ягады вырошчваюць, хаця б на адной градцы, амаль усе тутэйшыя жыхары. Хто мае жаданне, каму дазваляе час, займаюцца гэтай “салодкай” справай у большых маштабах — з мэтай продажу.

Клубніцы сталі своеасаблівым брэндам Лунінеччыны. У іх гонар ладзяцца святы, праводзяцца конкурсы, іх апяваюць у літаратурных творах. Непаўторны смак клубніц адчулі не толькі ўсе беларусы, але і многія расіяне, замежныя еўрапейскія турысты.

Памыляецца той, хто думае, што вырасціць гэтыя чырвоныя ягады — вельмі лёгка і проста. Зусім не так. Калі чарніцы самі просяцца ў вядзерца, дык клубніцы патрабуюць пільнай увагі, ледзь не мацярынскага догляду. Аптымальны ўраджай яны даюць на другі год пасля пасадкі. Гэта пры ўмове, што далікатную квецень не згубяць замаразкі, не засушыць расліны спёка, не паб’е кусцікі град.

Год на год не прыходзіцца. Калі спадзяванні на добры ўраджай аказваюцца марнымі, крыўдна становіцца на сэрцы, горка на душы. Колькі знясільваючай маруднай працы прапала! Ягаднікі чысценькія, некалькі разоў “вызваленыя” ад пустазелля, але не радуюць вока.

Сёлетні сезон — не выключэнне. Чэрвеньская спёка літаральна на вачах падвяльвае клубніцы, ягады не растуць, сохнуць. Людзі чакаюць дажджу, аднак на небе — ні хмурынкі. Выгадалі толькі асобныя гаспадары і гаспадыні, хто вырошчвае раннія гатункі.

Ды і цана клубніц амаль не залежыць ад ураджайнасці. Яна, у параўнанні з чарніцамі, заўсёды ніжэйшая. У гэтыя дні скупшчыкі “даюць” за кілаграм буйных чырвоных ягад ад 14 да 20 тысяч рублёў. Больш дробныя закупляе Лунінецкае райспажыўтаварыства — па 4 тысячы рублёў за кілаграм.

Усё ж, нягледзячы ні на што, людзі не апускаюць рукі, спадзяюцца на лепшае. Зямельныя ўчасткі з клубніцамі на Лунінеччыне штогод павялічваюцца.

А што ж чарніцы? З аднаго боку, ёсць ужо забарона на наведванне лясоў, з другога — у людзей жаданне падзарабіць. Як яно будзе, даведаемся хутка…

Міхась АРЭШКА.