НА РОДНАЙ НІВЕ

Ліпеньскія росы густыя, буйныя. І лагодныя промні ранішняга сонца не паспяваюць высушыць іх. Але вось ужо зноў, як і ў высокі поўдзень, шапацяць-перагаворваюцца пад лёгкім ветрыкам поўныя стручкі азімага рапсу, і экіпаж камбайнераў у складзе Мікалая Курловіча і яго памочніка Уладзіміра Ката ўпэўнена накіроўвае сваю паслухмяную тэхніку па пракосе, пракладзеным надоечы познім вечарам.

І менавіта ў гэтага экіпажа камбайнераў найлепшыя паказчыкі на ўборцы азімага рапсу. А ў гэтыя дні камбайнеры прыступілі ўжо і да ўборкі збожжавых культур, якія займаюць у гаспадарцы плошчу ў 1100 гектараў.  Гэтыя вясковыя рупліўцы ведаюць цану кожнай хлебаробскай хвіліне. І  за якую б даручаную ім работу не браліся, выконваюць яе адказна і сумленна. Змалку прывучаныя да працы на роднай ніве, яны ведаюць: у сельскай гаспадарцы няма другарадных спраў: кожная важная і неадкладная, і ад іх залежыць дабрабыт сельгаскааператыва  і тых, хто тут жыве і шчыруе.

Мікалай Курловіч працуе ў СВК “Хатынічы” больш за дваццаць гадоў, палову з іх — камбайнерам. Столькі ж  шчыруе ў родным сельгаскааператыве і Уладзімір Кот. Праўда, пайшоў толькі пяты сезон, як Уладзімір Уладзіміравіч сеў за штурвал камбайна. Але ў стараннага механізатара і тут спорыцца работа. Штогод “нябесная канцылярыя” падкідвае працаўнікам сяла свае сюрпрызы і звязаныя з імі клопаты.  “А жніво ніколі і не бывае лёгкім”, — згадваюць мінулыя гады землякі. І цвёрда ведаюць  — галоўнае — не пасаваць перад цяжкасцямі, прадумана спалучаць увесь комплекс работ, якія кладуцца на плечы сельскіх працаўнікоў у такі гарачы час. А яшчэ клапаціцца аб тэхніцы, каб не давала збояў у рабоце.

Сапраўды, на дзень станеш — на два адстанеш. А каб такога не здаралася, сябры стараюцца надзейна рыхтаваць тэхніку да выхаду на хлебнае поле. Ды і ў час жніва паспяваюць перад выездам на палеткі старанна “выслухаць” свой камбайн. Робяць гэта дружна, зладжана, хутка. Якраз за гэтай работай і застала  камбайнераў нядаўнім ліпеньскім ранкам супрацоўніца “СП” Марыя ДЗЁМІНА.

“Можна смела рухацца ў поле”, — чытаю на іх загарэлых пад летнім сонцам тварах, не вымаўленую ўголас фразу. Робім здымак ля магутнай тэхнікі, падуладнай чалавеку-працаўніку, і камбайнеры садзяцца ў кабіну: самы час — у поле.

НА ЗДЫМКУ: камбайнеры СВК “Хатынічы” Мікалай Курловіч і Уладзімір Кот.