Які розны падыход

Хтосьці з мудрых сказаў: што і як чалавек робіць, такі ён і ёсць. Пераканана ў глыбокім змесце гэтага выказвання даўно, бо маю за плячамі доўгае жыццё і вялікі вопыт. А не так даўно ў чарговы раз пераканалася: каб добра выконваць справу, за якую бярэшся, трэба любіць яе, паважаць сябе і акружаючых цябе людзей. І хачу расказаць, як па-рознаму могуць выконваць адну і тую ж работу людзі адной і той жа арганізацыі.

Жыву я ў доме № 14, што па вуліцы Гагарына ў нашым горадзе. Дом стары, і зразумела, што ў кватэрах знасілася сантэхнічная сістэма. Мы з дачкой інваліды, не мелі магчымасці і сілы ўсё памяняць. І калі выйшла са строю мыйка на кухні, звярнуліся па дапамогу ў камунгас. Пасля майго званка да нас прыйшлі двое спецыялістаў гэтай арганізацыі, паспрабавалі ліквідаваць няспраўнасць, але потым сказалі, што згніло калена. Я пачала іх прасіць, каб дапамаглі набыць ракавіну і калена, бо мы з дачкой не ў стане самі гэта зрабіць. Адзін з мужчын адказаў, што цяпер у магазінах хапае ўсялякай сантэхнікі. Але ж я, тлумачу яму, не разумею, якую трэба набываць. На маю просьбу дапамагчы ў гэтым, адзін з сантэхнікаў сказаў, што не зможа прыйсці назаўтра, а затым у яго два выхадныя, і ён не бывае там, дзе магазіны.

Праз два дні я зноў звярнулася са сваёй праблемай у камунгас. Прыехалі двое маладых людзей, але і яны аднесліся да нашых турбот абыякава. Не буду называць іх прозвішчы, яны самі сябе пазнаюць, а таксама апісваць падрабязнасці рамонту, але скажу, што валакіта гэтая цягнулася сем дзён, пакуль да нас не прыехалі іншыя спецыялісты з камунальнай службы і з іншымі адносінамі да праблем пажылых і нямоглых людзей. Яны спакойна, даходліва растлумачылі сітуацыю, уважліва вывучылі, як зручней і без дадатковых для нас праблем ліквідаваць непаладкі, і ўсё зрабілі, як належыць. Дык хіба ж не па-рознаму адносяцца да сваіх абавязкаў людзі? Шчыры дзякуй мы хочам сказаць добраму, чуламу чалавеку і выдатнаму спецыялісту камунальнай службы Дзмітрыю Заньку, які па-людскі аднёсся да нас, інвалідаў. Заставайся, Дзмітрый, такім жа заўсёды. Ну, а бракаробам і абыякавым да сваіх абавязкаў людзям, мы хочам нагадаць: не месца ўпрыгожвае чалавека, а чалавек месца.

Зінаіда ВАЛЕЦКАЯ, жыхарка г. Ганцавічы.