Праз ігру на сцэне — да сэрца гледача

Тэатр з’яўляецца адным з найбольш старажытных відаў мастацтва, якое цесна звязана са старадаўнімі святамі, абрадамі, традыцыямі. Вельмі вобразна аб ім сказаў пісьменнік А.П. Чэхаў: “Тэатр — люстэрка душы”. І гэта сапраўды так. Людзі, улюбёныя ў гэтае мастацтва, могуць выказаць усе пачуцці чалавечай душы.

Для таго, каб праз тэатр данесці насельніцтву ролю мастацкага выхавання ў развіцці асобы, 4 красавіка для кіраўнікоў калектываў тэатральнага жанру быў праведзены раённы семінар па тэме “Мэты і задачы тэатральнага калектыву”.

Дырэктар  раённага метадычнага цэнтра, спецыяліст па тэатральнаму жанру Ала Занька правяла для клубных работнікаў практычныя заняткі па тэатральных эцюдах, якія з’яўляюцца асновай усіх тэатралізаваных дзеянняў.

У раённай дзіцячай бібліятэцы кіраўнік аматарскага аб’яднання “Усмешка” Алена Макатрэвіч правяла майстар-клас па рабоце з самадзейным лялечным гуртком (НА ЗДЫМКУ). Загадчык гэтай установы Валянціна Мініч параіла, як арганізаваць работу з дзецьмі ў самадзейным тэатральным калектыве. А калектыў лялечнага тэатра “Усмешка” парадаваў усіх гледачоў пастаноўкай “Курачка Раба на новы лад”. Дзеці, якія выконвалі ролі казачных герояў, не ўступалі прафесійным акцёрам. Нездарма ж гэтаму калектыву прысвоена ганаровае званне “ўзорны”. Дарэчы, у гэтым годзе спаўняецца 25 гадоў з дня яго ўтварэння.

У гарадскім Доме культуры кіраўнік дзіцячага драматычнага гуртка Ірына Гурская наглядна паказала рэжысуру тэатралізаваных пастановак.

Удзельнікі семінара наведалі ў вёсцы В. Круговічы пляцоўку для тэатралізаваных прадстаўленняў, якая размешчана каля дуба-волата. Метадыст РМЦ Таццяна Калдушка цікава расказала пра гісторыю вёскі, мясцовыя традыцыі, звычаі, паданні.

Кіраўнік народнага тэатра “Паланіца” Ванда Чабатарэнка падрабязна расказала аб гісторыі стварэння тэатра, а таксама аб тым, як неабходна падбіраць рэпертуар, у якім закранаюцца вясковыя праблемы.

Шчырыя апладысменты заслужылі самадзейныя артысты тэатра “Паланіца”, паказаўшы п’есу “Малады і не жанаты”. Акцёры  настолькі выдатна выконвалі свае ролі, што здавалася, быццам дзеянне адбываецца ў рэальным жыцці, нават хацелася выйсці на сцэну і прыняць удзел у пастаноўцы, дзе паплакаць, а дзе і пасмяяцца.

Нехта з вядомых сказаў: “Усё наша жыццё —   ігра”. А вось ігра на сцэне, ігра для гледача ў тэатральным мастацтве заўжды нясе задавальненне для людзей.

Мікалай Ленкавец,

метадыст раённага метадычнага цэнтра.